تبلیغات
مرا بخاطر بسپار

مرا بخاطر بسپار



برگریزان بهار!!

من آهسته عبور میکنم صدای گامهای خسته ام را نمیشنوم

باقی می مانم در خود و تاب میخورم در آهستگی زمان

و سرگیجه می گیرم از این سکوت ..

جریحه دار می کنم حرمت حسابهای عمرم را

اما لذتی است بی پایان در لحظه لحظه عبور

هر چند آرام هر چند ساکت دوستش دارم

پایان نفس های اردیبهشت و برگریزان دوباره نفسهای من!

ازتولدی دوباره ام یک روز گذشت ......



[ چهارشنبه 30 اردیبهشت 1394 ] [ 10:35 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

برای من و خودم...!!

ببخش خودت را

برایِ تمامِ راه های نرفته

برایِ تمامِ بی راه های رفته

ببخش
،بگذار احساست

قدری هوایی بخورد ...

گاهی بدترین اتفاق ها

هدیه ی زمانه و روزگارند

تنها کافیست خودمان باشیم !

که خود را برای تمامی ِ این بی راه ِ رفتنمان ببخشیم

و به
خودمان بیائیم

تا خدا تمامی ِ درهایی که به خیال ِ باطلمان بسته را به رویمان باز کند.

خطاهایت را بشناس

آنها را پذیرا باش

و تنها بین ِ خودت و خدایَت نگهشان دار

این دنیا نامحرم بد دل

نامحرم نامروت زیاد دارد!

تا دست خدا هست؛ تا مهربانیش بی انتهاست


تا می گویی خدایا ببخش


به دورت می گردد و می بوستت و می گوید جانم چه کرده ای مگر؟


دیگر تو را چه نیاز به آدمها ؟

تنها خودت باش و

زیبا بمان

و بگذار با دیدنت

هر رهگذر ِ ناامیدی

لبخندی بزند

رو به آسمان


و زیرِ لب بگوید :

هنوز هم می شود از نو شروع کرد
... !!!


[ سه شنبه 15 اردیبهشت 1394 ] [ 11:19 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

کلیشه!!

مراقب باش!
 
روزگار هلت میدهد؛

اما قرار نیست تو بیفتی
،


اگر خودت را به آسمان گره زده باشی، اوج می گیری...

به همین سادگی...


[ سه شنبه 15 اردیبهشت 1394 ] [ 11:14 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

خاطرات نزدیک

این روزها

دوریت را حس می کم

و در سراپرده ی احساس

سخت می گریم!

اینجا؛

در این هزارتوی خوش نام

روی پله های احساس

چقدر جای تو خالی است!

سر بر میز می گذارم!

روزهای رفتنت را نمی شمارم

تا که

آمدنت را

هر لحظه به انتظار بنشینم!

نازنین من!

این روزها که نیستی،

از هجوم خلوت تنهایی خویش

به هرآنچه دوست نداشتنی است، پناه می برم!

به هوای دودآلود!

به کلاغ های بدشکل!

به ... به صدای پشه ها

که مرا از خود رها می سازند

و لحظه ای

تصویر تو را

در ذهن من

مخدوش می سازند!

چقدر فاصله داریم...

تو

زود برمی گردی

و من این را به دلم

نوید داده ام.

چند روز است رفته ای!

چند روز؟

نمی دانم.

اما می نشینم

همین جا

تا تو را

همین حوالی ببینم

می دانم ...

آن روز زود فرا می رسد!
 
شعراز استاد ارجمندم : شراره علا



[ دوشنبه 10 شهریور 1393 ] [ 22:33 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

***

هنر عاشقی من این بود :

که بی تو...

با تو بودم!!!


[ پنجشنبه 30 مرداد 1393 ] [ 08:59 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

روزهای من...

چشـــم هایم را می بنــدم

                            با قلمــــــــوی ِ فصــل ها

                                            تصویـــری می کشــــــــ ــــــــم از بهــار

آسمـــانی آبــی

                     زمینــی سبـــز

                                    و دخترکـــی تنهــا

غلـــت می خـــورم

                       در میــان نـِی زارهـــــــــــــــا

           نـِی زارهـــای بـــاران خــورده تنپـــوشی می شـود برای تـَنــَم

می رقصـــــم در آغـــوش بــاد

                     عطـــر ِ شکــــوفه های ِ یــاس

                                             از لا بــه لای ِ گیســــوانم عبــــور 
می کنــد

می پیچــــد بَـر مشــام ِ خاطـــره ها

                                          و ناگهــان نَـم نَـم بـــاران

نـــــــــوازش می کنـد صـــورتم را

                                         خیــــــــــــــــــ ــــــــــ ــــــــ ـــــــــس می شــَوَم

بنفشــــه ی ِ یـــادت

                                  جـــوانه می زنــــــــ ـــ ــــــ ــــــد در حریـــم ِ دلــــــم

پُـر می شــوم از حســــی شبیــه ِ

                        یکــــــــــ خامـــوشی مطلـــق

                                         حســی شبیــه ِ بـــی تفـــاوتی

بنفشـــه های ِ یــادت را لــه می کنــم

                                           زیـر پــای ِ احســــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــاسم

پــاک می کنــم شبنــم ِ خاطــره ها را

                                           بـــال می گشـــــــــــــــایم

پـــــــروانه می شــوم و

                            بیــرون مـی روم از پیلــــــــــــــــــــــــــــــه ی رویــاهـایت

نه اینکـه عشــــ ــــق نباشـد

نه ...

          امـــا چیــزی به نـام " مـــا " در مـن مـُــــــــــــــ ـــــــــ ـــــــــــــرده اسـت

رهــــایم

               آ ز ا د م

                          به خــود تعلــــــــــــــــــــق دارم

روزهــا آرامنـــد

لحظـــه ها به آرامـــی از پــِی هـم عبـــــــور می کننــد

                                                               بـــی آن که تـــ ــــــو باشـی

دیگـر عاشقــــــــــانه های بهــاری ِ ســـال ها عــاشقی


                                        خیالــــــت را حـــــــوالی ِ رویـــاهـایم نمی بـــرد

گفتـه بـودم

               مـرا به جـــــــــــاده ی بـی تفـاوتی ها  نکشـان!

امــــا تــ ـــو .............

                    آن قــدر از لحظه های باتوبودن خستـــه ام

که می خواهــم

                    نه تـــــــ ــــو باشــی

                                              نه مــــ ــــــن

                    خـود می دانــم با آتــش این عشــــــــــ ـــــــــق چگـونه کنـار آیـم

آرامـــــــــم ...

                و آرامشــم را

                         مدیـــون همــان خـــدایم هستــم

که  صــــــدای ِ ترانــــه ی ِ بــاد و بــاران

                                                      مهــر گــل های بهــاری خــانه

و زمزمــــــــــه ی دعــــــــــــــــاهای سبــز مـــادر

                                                             را بدرقه راهم کرد

نمیدانم تا کی به جزای با تو بودن محکومم ...اما دوست دارم


                      خاطراتــت را از خانـــه ی دل به دَر کنـم

وروزی بیاید که  یــادت را

                                                             به نیــت اتفــاق های ِ خـــوب

به نیــت روزهــایی که

                           رایحـــه ی ِ لحظــــــــــــــــــــــه هایش

چـون روزهـــــــــــــــ ــــــــــــــــــای ِ بهــاری پـُر از عطـر بهــار نارنــج ها باشــد؛

                                                  « فراموش کنم »
 
" سپــاس " از معبـــودی که

                                                     چــون مــن عــــاشق و تنهـــاست


[ شنبه 17 خرداد 1393 ] [ 21:40 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

روزگاران دور...

حاضرم در پای حصاری سترگ آنقدر بایستم تا پنجره ای به روی من باز شود و باران نگاه  تو را ببینم.  حاضرم هر روز رو به شفاف ترین قبله تو را آرزو کنم و همه ی شعرهایم را با عطر آسمانی تو خوشبو کنم.  حاضرم طنین ترانه ای باشم در حنجره ی تو و نسیم خسته ای که در صبحگاهی لیمویی از کنار پنجره تو میگذرد. سحرگاهان با مرغهای دریایی برمی خیزم و به یاد تو نمازمی خوانم و آوازهایم را بین صدفها تقسیم می کنم. چه کسی می تواند قلب مرا برای تو ترجمه کند؟ چه کسی اشکهای مرا در لابلای برگها و روی غنچه ها دیده است؟ چگونه با تو حرف بزنم؟ ای صمیمی تر از هی هی شبانان و ساده تر از اولین باران شتاب آلود بهار! من هرگزبا این ساز شکسته به قله های تو نخواهم رسید اما...  حاضرم تا آشیانه ی سیمرغها بدوم وازپلکان بی شماربرزخ بالابروم ورویای نیلوفران رابرای تونقاشی کنم.   عشق باهمه ی خارهایش زیباترین گل هستی است...ومن این راازدهان باغبان شنیده ام وازنگاه گلهای عصیانگری خوانده ام  که آوندهایشان تشنه ی باران نگاه توست...



[ پنجشنبه 15 خرداد 1393 ] [ 17:23 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

تولد خاکستری ...

بی گمان آن شب كه دنیا آمدم

آسمان هم مثل من افسرده بود

گل نبودوبرگ هم پ‍ژمرده بود

چشم های پر ز اشكم را ببین

شاید آن شب آسمان هم میگریست

قلب غمگین و همیشه خسته ام

وارث دلتنگی و افسردگی است

خوب میدانم كه روز مرگ من

باز هم این آسمان خواهد گریست

ساكت و خاموش مدفون میشوم

هیچكس از خود نمیپرسد كه كیست؟

  "...ودر چنین روزی دیدگان بی فروغ

این جسم خسته به دنیا گشوده شد ... "

قلب زخم خورده :
                  "تولدت مبارک"




[ دوشنبه 29 اردیبهشت 1393 ] [ 22:56 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

تقدبم به بابای گلم ...

پدر دستهـــــای تـــــو گهواره من


دو چـــــشم تو چــــراغ خونه من


بجز  تـــــو از همــــه دنیا بـــریدم


که عاشــــق تر ز تو هــرگز ندیدم


ببوســم پینه ی دستــــای پاکــت


ببوسم صورت چــون قرص ماهت


نشسته روی موهـــات برف پیری


الهـی مـــن بمیرم تـــــو نــــمیری


پـــــــــدر ای قبله راه سعــــــادت


نــدارم ذره ای از تــــــو شــــکایت


تو را همچــون نفسها دوست دارم


که جان مـــــن تویی تا بی نهایت !



[ چهارشنبه 24 اردیبهشت 1393 ] [ 21:50 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

به بهانه روز معلم .. تقدیم به آشنای دیرینه ام (ش . علا)

چگونه می توانم تمام لحظه هایی


که چون سرو در مقابلم ایستادی


و با شور عشقت مرا


سیراب کردی جبران کنم


جز اینکه بهترین درود ها و دعاهای خیرم را


بدرقه راهت کنم . . .

دانای عشق روزت مبارک . . .



[ جمعه 12 اردیبهشت 1393 ] [ 23:37 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــادر...

 

مادرم ای بهتر از فصل بهار


مادرم روشن تر از هر چشمه سار


مادرم ای عطر ناب زندگی


مادرم ای شعله ی بخشندگی


مادرم ای حوری هفت آسمان


مادرم ای نام خوب و جاودان


مادرم ای حس خوب عاشقی


مادرم خوشتر ز عطر رازقی


مادرم ای مایه ی آرامشم


مادرم ای واژه ی آسایشم


مادرم ای جاودان در قلب من


مادرم ای صاحب این جسم و تن


مادرم می خواهمت تا فصل دور


مادرم پاینده باشی پر غرور


مادرم روزت مبارک ناز من


مادرم تنها تویی آواز من



[ شنبه 30 فروردین 1393 ] [ 21:52 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

نشـــــــــانــــــــــــی...

نشانی از تو ندارم ولی نشانی ام را برای تو مینویسم:

درعصرهای انتظاربه حوالی بی کسی قدم گذار...

خیابان غربت را پیدا کن...

وارد کوچه تنهایی شو...

کنار بید مجنون خزان زده...

وکنار مرداب آرزوی رنگی...

درکلبه را بازکن ...

 سراغ بغض خیس پنجره برو...

حریر غمش را کنار بزن...

مرا خواهی دید بابغضی کویری که غرق اشک پشت دیوارتنهایی نشسته امـ ...



[ یکشنبه 24 فروردین 1393 ] [ 19:18 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

حال من!

...

حال من خوب است


ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور

                   

 كه مردم به آن شادمانی بی سبب گویند


با اینهمه اگر عمری باقی بود


طوری از كنار زندگی می گذرم

                   

 كه نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد

                                            ونه این دل ناماندگار بی درمان

تا یادم نرفته برایت بنویسم

 

حوالی خوابهای ما سال پر بارانی بود


میدانم كه همیشه حیاط آنجا پر از هوای تازه باز نیامدن است

اما تو لااقل

              حتی هر وهله

                                 گاهی هر ازگاهی

                        

ببین انعكاس تبسم رؤیا شبیه شمایل شقایق نیست


نامه ام باید كوتاه باشد


ساده باشد


بدون حرفی از ابهام


دوباره برایت می نویسم

                               حال من خوب است

                                                          اما تو باور نكن./



[ شنبه 16 فروردین 1393 ] [ 01:09 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

پر پرواز...



دنـیایــت پــر بــود از فـــرشــتـه هــایـی کـه پــــرواز می کــردنـد ...

و تــو گـفـتی کـه اگــر فــرشـته نیـستیـم پــرواز را آدمــانه یـاد می گـیـریـم ...

و تــو هـــر روز مـــرا بـالای بـام خـیـــال می بــردی ...

و مــن و تـــو مــا می شــدیـم و بـا گـــذر از راه خـیال پـــرواز را تـمــرین می کـردیـم ...

تــو بی بـال می پـــریـدی ...

ولـی مــن ...؟!

تـــو شــده بــودی بـال هــایـم بــرای پــرواز ...

ولی حــالا دنـیایـت شــده کـلاغی کـه بـال دارد ...

و نـمی پــرد و صــدای قــار قــارش فـقـط گــوش هــا را کــر می کـنـد ...


[ جمعه 23 اسفند 1392 ] [ 17:04 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

اندوه جدایی ...

آسمان بی تو سیاه است


ابرها بی تو می گریند


تا به کدامین سحر


از پشت پنجره های باران زده


چشم به کوچه های غربت


که گویی هرگز انتهایی ندارند خیره شوم...


  چشم هایم دیگر رنگ و رویی ندارند


کوچه های بی انتهای غربت


از انبوه اشک هایم


به دریاچه ی آرزوهای گم شده تبدیل شده اند


دریاچه ای که پر از آرزوهای غرق شده است...


 تا به کدامین سحر


با اشک چشمانم


که پر از اندوه جدایی است


دریاچه های غربت را سیراب کنم...


    بریده ام از غم ندیدنت


با چشمانی بسته و اشک آلود...


دیگر ستاره هایم در آسمان آرزوهایم


برایم چشمک نمی زنند


گویی آنها نیز


به خوابی ابدی فرو رفته اند...


ستاره شب های من...


دست هایت را به دست خدا میسپارم..



[ دوشنبه 28 بهمن 1392 ] [ 21:47 ] [ م محمدخانی ] [ نظرات() ]

.: تعداد کل صفحات 3 :. [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]